Teksten van de Vooruitgroep
Hoe sociaal is het Vlaams regeerakkoord? Centrumlinks sociaal beleid of centrumrechts solidarisme?
De nieuwe Vlaamse regeringsmeerderheid is er ongemeen snel gekomen. De meerderheidspartijen zijn euforisch. Ook in de pers overheersen de positieve reacties. Caroline Gennez van de SP.a noemde het akkoord 'bijna perfect' en durft gewagen van een centrumlinkse coalitie. De overwinning van de N.VA heeft het beeld doen ontstaan van een democratisch nationalisme met een sociale inslag. Dat sociale beeld lijkt door het regeerakkoord bevestigd. Maar is dat ook zo? Zijn er voor Gennez en de haren zoveel redenen om de triomftrom te slaan? De Vooruitgroep denkt van niet.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep opiniestuk 9.pdf
HeiligeVlaamse resoluties afwijzen!
Meer dan tien jaar geleden – op 3 maart 1999 – nam het Vlaamse parlement met een kamerbrede meerderheid vijf resoluties aan met de basisprincipes voor een volgende staatshervorming. Die resoluties zijn sindsdien bepalend voor de positie van de Vlaamse partijen bij onderhandelingen over een nieuwe staatshervorming, van de oranje-blauwe formatiegesprekken tot de dialoog van gemeenschap tot gemeenschap. Het laat zich aanzien dat diezelfde resoluties na de verkiezingen weer dienst zullen doen als democratische legitimatie voor een nieuwe communautaire bokspartij. Wat staat er eigenlijk in die resoluties en hoe waardevol is dat? Voor de Vooruitgroep passen ze niet in een progressief politiek project en moeten ze door progressieve partijen en het sociaal middenveld beslist en definitief afgewezen worden. Hieronder leggen we uit waarom.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep opiniestuk 8.pdf
Alleen banken redden of ook eens over politiek praten?
De financiële crisis is terug van nooit weg geweest. De Vlaamse overheid gaf een nieuwe kapitaalinjectie aan KBC, de oprichting van een ‘bad bank’ wordt druk besproken in de opiniepagina’s en het regent ontslagen. Volgens de Vooruitgroep schieten onze overheden en politieke partijen echter zwaar tekort in hun politieke taak. Hun aanpak is er een van technisch beheer van de crisis met als uiteindelijke doelstelling het redden van de neoliberale economische orde. Politiek in tijden van crisis mag volgens ons niet alleen om beheer draaien. Er is de maatschappelijke vraag over het soort beheer of beleid dat we willen. Welke keuzes zijn mogelijk? Wie krijgt wat? En wie betaalt?
Het volledig artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep opiniestuk 7.pdf
Afschaffing federaal stedenbeleid is geen goed deelakkoord.
Vlaams minister-president Peeters hamert erop: er moeten voor juni “deelakkoorden in de staatshervorming “ zijn. En dan wordt steevast verwezen naar het stedenbeleid. Er lijkt immers al afgesproken het federale grootstedenbeleid op te doeken en alle bevoegdheden naar de gewesten door te schuiven. Dat beantwoordt volledig aan een “Vlaams eis” en kan dus als een grote overwinning worden verkocht. Toch denken we niet dat dit akkoord zo goed is, noch voor de steden, noch voor het beleid. Het is een sterk voorbeeld van hoe de Vlaamse agenda te weinig rekening houdt met de verschillende schalen waarop beleid noodzakelijk is.
Het volledige artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep opiniestuk 6.pdf
Waar blijft de discussie over de staatshervorming? Graag wereldwijd deze keer…
De ineenstorting van de financiële markten duwde de communautaire discussies abrupt weg van de voorpagina’s. Het communautaire gekibbel over de staatshervorming van het laatste jaar verbleekt in vergelijking met de ernst van de wereldwijde financiële crisis. Toch hebben deze discussies meer met elkaar te maken dan op het eerste gezicht lijkt. Ze gaan beiden over de rol van de staat in het creëren van welvaart en welzijn in de 21ste eeuw.
Het volledige artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep opiniestuk 5.pdf
Oproep van Nederlandstalige en Franstalige progressieven. Confederalisme : laatste halte voor de Splitsing?
Onder impuls van Red De Solidariteit en de Vooruitgroep luiden syndicale verantwoordelijken, academici, mensen uit de culturele wereld en het verenigingsleven de alarmbel. De ondertekenaars van onderstaande tekst verwittigen dat confederalisme een laatste halte is voor splitsing. En een splitsing zal negatieve gevolgen hebben voor de overgrote meerderheid van de inwoners in Vlaanderen, Wallonië en Brussel. (Deze oproep werd op 4 september 2008 gepubliceerd in De Standaard en Le Soir).
De volledige oproep kan je hier downloaden: oproeprdslvg.pdf
Appel commun de progressistes solidaires néerlandophones et francophones. Le confédéralisme : dernier arrêt avant la scission de la Belgique ?
La proposition des partis nationalistes d’organiser les négociations communautaires entre les communautés flamande et française et non plus au sein du gouvernement fédéral modifie fondamentalement le caractère de la Belgique. Ce n’est plus l’État fédéral qui décide de ce qui pourra être transféré aux régions et communautés.
Suivez ce lien pour télécharger l'article: appelslsvg.pdf
(Cet appel a été publié dans Le Soir et De Standaard le 4 Septembre 2008.)
Welk Vlaanderen voor morgen?
De Vooruitgroep bestaat uit progressieve intellectuelen en wil de huidige politieke impasse doorbreken door het communautaire debat in een ruimer kader te plaatsen. Wij vertrekken niet van het ‘eigen volk’-principe maar streven naar een zo breed mogelijke solidariteit tussen alle mensen. We stellen vast dat het regionaliseringsdebat in België niet erg verschilt van wat er elders in de wereld gebeurt en duidelijk verband houdt met de mondialisering. Het huidige kampdenken moet daarom worden verlaten. Om de inzet van het debat goed te begrijpen moeten we kijken naar de politieke, economische, culturele en sociale verschuivingen die bezig zijn.
Het volledige artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep opiniestuk 4.pdf
La Flandre que nous voulons
(Franstalige versie van de opinietekst "Welk Vlaanderen voor morgen")
Un discours alternatif de la Flandre : L’impasse politique située dans un cadre plus large.
Nous, le groupe « Vooruit », sommes des intellectuels progressistes qui veulent sortir de l’actuelle impasse politique en situant le débat communautaire dans un cadre plus large. Nous réagissons au groupe ‘Gravensteen’, également progressiste, qui a rejoint le discours nationaliste. Nous ne partons pas du principe de l’« eigen volk », mais nous aspirons à une solidarité aussi large que possible. Nous constatons que le débat sur la régionalisation en Belgique ne se distingue pas trop de ce qui se passe ailleurs dans le monde et qu’il est incontestablement lié à la mondialisation. C’est pourquoi la pensée fractionnelle, en termes de fronts et de camps, doit être rejetée. Pour bien comprendre les enjeux du débat nous devons observer ce qui sous-tend les changements économiques, culturels et sociaux en Belgique et ailleurs.
Suivez ce lien pour télécharger l'article: La Flandre que nous voulons.pdf
Artikel Samenleving en Politiek
Uitgangspunt: globalisering en de hertekening van de solidariteitsmechanismen
De aanslepende nieuwe staatshervorming heropent het debat over de plaats van de Vlaamse eisen in een progressieve strategie. In een reactie op het manifest van de Gravensteengroep (De Standaard, 22/02/2008) plaatsten we het Vlaams regionalisme in de context van de neoliberale globalisering (De Standaard, 28/02/2008). Onze achterliggende bedoeling was het Vlaams regionalisme uit zijn puur Belgische context te lichten. Het houdt verband met een aantal politieke en economische processen die ver voorbij het Vlaamse en Belgische grondgebied liggen, ver voorbij argumenten van Vlamingen zus en Franstaligen zo, ver voorbij argumenten over typisch Belgische ziektes en vermeende Vlaamse eigenheden. Ons argument hoort minder thuis in de vertrouwde Belgische communautaire schema’s dan in de context van de hedendaagse wereldwijde politieke en economische verschuivingen die we globalisering zijn gaan noemen. Het vraagstuk van ‘de politieke gemeenschap’ en haar territoriale verankering is geen louter Belgisch probleem, maar deel van een wereldwijde zoektocht naar een nieuwe ruimtelijke en institutionele architectuur voor de geglobaliseerde solidariteits- en herverdelingsmechanismen van de 21ste eeuw.
Het volledige artikel kan je hier downloaden: SAMPOL.pdf
Meer solidariteit door sociale strijd
In haar tweede manifest schuift de Gravensteengroep politieke gelijkwaardigheid als voorwaarde voor sociaal-economische solidariteit naar voor. Na een veeleer filosofisch overzicht van de geschiedenis van het begrip solidariteit poneert de Gravensteengroep zonder meer dat de Vlaams-regionale schaal het geprivilegieerde niveau is voor de organisatie van die gelijkwaardigheid. Er kunnen serieuze vraagtekens geplaatst worden bij die vermeende specifieke Vlaamse sociale agenda. Is hier dan werkelijk meer sociale gelijkheid, is de loonspanning hier lager, is hier een politiek tegen de werkdruk, is het schoolsysteem hier minder selectief, zijn de huurprijzen hier lager, is hier minder fiscale fraude, worden de mensen zonder papieren hier beter bejegend, is hier minder racisme…? Solidariteit ontspruit volgens ons niet aan filosofische manifesten. Solidariteit komt voort uit de dagdagelijkse sociale strijd voor sociale, culturele, politieke en economische rechten en gelijkwaardigheid, een strijd die op 1 mei en op Rerum Novarum voor het voetlicht geplaatst en gevierd wordt. De Gravensteengroep zwijgt echter over de geglobaliseerde politiek-economische context waarin die strijd vandaag plaatsvindt. Logisch, want regionalisering is de laatste decennia zowat overal ter wereld het politieke en institutionele vehikel bij uitstek geworden voor de promotie van een niets ontziende en wereldwijde economische concurrentieslag. Het nationalisme staat vandaag ten dienste van de concurrentie en niet van de sociale gelijkheid. En die discussie ontlopen de Gravensteners.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep Opiniestuk 3.pdf
Een progressieve gemeenschap heeft meerdere grenzen
In een reactie op de Gravensteengroep plaatsten we het Vlaams regionalisme in de context van de neoliberale globalisering (DS 28/02/2008). Onze bedoeling was om het Vlaams regionalisme uit zijn Belgische context te lichten en het verband te tonen met globale politieke en economische processen, ver voorbij argumenten van Vlamingen zus en Franstaligen zo. De Gravensteengroep duwde iedere kritiek in de vertrouwde communautaire schema’s waarin alle critici per definitie neo-belgicisten zijn en de Vlaamse regionaliseringsdynamiek een spontane uiting is van een eeuwenlang miskend Vlaams onderbewustzijn, gedragen door een volk dat al eeuwenlang voorbestemd is om zichzelf te besturen. Daarom een nieuwe poging om het debat van zijn oude gewaden te ontdoen en in de context van globalisering te plaatsen. Het vraagstuk van ‘de politieke gemeenschap’ is geen louter Belgisch probleem, maar is een onderdeel van een wereldwijde zoektocht naar de toekomstige institutionele architectuur voor de solidariteitsmechanismen van de 21ste eeuw.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep Opiniestuk 2.pdf
Bovenstaand artikel werd ter publicatie aangeboden bij De Standaard en De Morgen, maar werd afgewezen. Pas na het tweede Gravensteenmanifest, werd onderstaande (licht gewijzigde versie) gepubliceerd in De Standaard van 2 mei.
Vlaams regionalisme is ook een neoliberaal globaliseringsproject
Twaalf academici reageren op De Gravensteengroep. 'Ze is blind voor de manier waarop zich op het politiek regionalisme een zuiver economisch liberaal regionalisme geënt heeft.' (Deze tekst kwam in de Standaard van 26/02/2008)
In 1904 werd de Gentenaar Edward Anseele de eerste socialistische volksvertegenwoordiger van ons land. Anseele werd niet verkozen door zijn Gentse achterban, maar wel door Franstalige arbeiders uit Luik. Deze Luikse arbeiders hadden ingezien dat ondanks de taalverwantschap met de toenmalige francofone economische elite en het gebrek daaraan met de Gentenaar, het toch Anseele was die het best hun belangen kon verdedigen. Dergelijke elementaire inter-nationalistische linkse reflex lijkt een deel van de linkerzijde heden ten dage te ontbreken.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: Vooruitgroep Opiniestuk 1.pdf
Andere teksten
Hier vindt U teksten die niet door de Vooruitgroep zijn geschreven, maar aansluiten bij de positie die wij verdedigen.
Tekstanalyse van het 1ste Gravensteenmanifest
Dirk Tuypens
Op 22 februari publiceerde de Gravensteengroep, een genootschap van Vlaamse intellectuelen, het zogeheten Gravensteenmanifest. De groep, met Etienne Vermeersch als meest in het oog springend lid, levert met dit manifest een pleidooi voor de Vlaams nationalistische verzuchtingen die vandaag hoog op de politieke agenda staan. De tekst stelt ook uitdrukkelijk de Vlaamse onafhankelijkheid als uiteindelijke consequentie voorop.
Ik wil op dit manifest ( http://gravensteengroep.be/manifest.php ) reageren door stil te staan bij twee intenties die erin naar voor komen. Ten eerste ‘het doorbreken van oude vijandbeelden’ en ten tweede ‘het ontwikkelen van een progressief Vlaams nationalistische bijdrage tot het debat’.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: dirktuypens.pdf
Bruxelles n’est pas le problème, c’est la solution.
Eric Corijn
Ah, Bruxelles… S’il n’y avait pas Bruxelles, que le monde serait plus simple. Que de problèmes. Pour les Flamands, parce qu’ils parlent Français, ne sont pas vraiment bilingues et aussi parce que c’est une trop grande ville. Pour les Wallons, parce que ce sont des libéraux et des bourgeois, parce qu’ils prennent trop du budget de la Communauté Française et aussi parce que c’est une trop grande ville. Bruxelles fait de l’ombre et en Belgique ça fait problème.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: ericcorijn.pdf
Belgie heeft toekomst
Ondanks alle pogingen om verdeeldheid te zaaien en Vlamingen, Brusselaars en Walen tegen elkaar op te zetten blijft België voor ons een erg waardevol samenlevingsmodel. Als we er in België niet in slagen om samen te leven over de taal- en culturele grenzen heen, wat moet er dan van het Europese project worden? Hoe aanlokkelijk het ook lijkt om ons terug te plooien op de eigen groep met wie wij taal en cultuur delen, meer dan een vals gevoel van veiligheid zal ons dat niet opleveren. Samenleven in een democratische samenleving is samenleven in verschil: tussen Nederlandstalige en Franstalige, werknemer en werkgever, allochtoon en autochtoon, man en vrouw, hetero en holebi. Net dat verschil maakt onze samenleving dynamisch. Democratische instellingen zoals het parlement en het sociaal overleg werden ontworpen om aan het samenleven in verschil vorm te geven, met vrijheid, gelijkheid en solidariteit als basiswaarden. Het is een illusie te geloven dat men door de verschillen te verkleinen, door het land op te splitsen, meer democratie krijgt. Het tegendeel is waar. Zonder verschil, geen democratie.
Het volledig artikel kan je hier downloaden: belgietoekomst.pdf
